[[{"content_id":24360,"content_number":0,"portal_id":90,"lang_id":"fa","content_title":"به مناسبت سالروز میلاد ابا الحجه؛\r\nروایتی جالب و تکان دهنده از امام حسن عسکری(ع)\/ حق نداشتی او را از خود برانی!","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"&nbsp;\r\n\r\n\r\n\t&nbsp;شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که کسی در کنار شما قرار بگیرد و به خاطر برخورد خوبتان، قفل ارتباط را بشکند و باب صحبت را باز کند و این، مقدمه ی خیلی از درد دل ها یا یک دوستی طولانی شود. برای من که زیاد اتفاق افتاده. مثلاً یک بار داشتم کنار خیابانی، وارد سوپرمارکتی می شدم. دیدم عده ای جوان جویای جام (!) دور هم ایستاده اند و حسابی سرخوشند. به همه شان سلام کردم و وارد مغازه شدم.\r\n\r\n\t\r\n\t\r\n\tیکی از آن ها که بهره ای از جمال داشت و سر و وضعش بیش تر از بقیه، مطابق مُد بود؛ پشت سر من وارد مغازه شد.\r\n\t\r\n\tمغازه دار که گویا با آن جوان رفاقتی داشت؛ به شوخی به او گفت: &laquo;زود بیا کارت را بگو و خرید کن و برو که برای حاج آقا مزاحمتی ایجاد نشه!&raquo;\r\n\t\r\n\tفوراً سرم را از لای اجناس بالا آوردم و گفتم: &laquo;نه آقای گل، منتظر من نباش. وقت شما بیش تر از من می ارزد!&raquo;\r\n\t\r\n\tآن ها که بدشان نمی آمد سر به سر بگذارند؛ رو به من گفتند: &laquo;آخه حاج آقا! بعضی ها، در کنار ما جوان ها راحت نیستند. ظاهرِ ما، اذیتشون میکنه.&raquo;\r\n\t\r\n\tخندیدم و گفتم: &laquo;بقیه رو نمی دونم. ولی از نظر من، ظاهر شما مشکلی نداره! اگر هم مشکلی داشت، من به خودم این اجازه رو نمی دم که از بودن در کنار جوانی مثل شما اکراه داشته باشم.&raquo;\r\n\t\r\n\tهنوز خیلی از مغازه فاصله ای نداشتم که صدای همان جوان، مرا نگه داشت.\r\n\t\r\n\tـ آقا شما با همه فرق داری!\r\n\t\r\n\tـ با همه که نه! فقط با اونائی که دین رو ارثِ آباء و اجدادی شون می دونن!\r\n\t\r\n\tو مدت طولانی با هم صحبت کردیم. بعد از خداحافظی، در فکر شده بودم که دل این جوان ها، عجب زمین صافی است که ما، گاه با کمباین به جانش می افتیم! ای کاش همه ی ما، زمین شناس بودیم!\r\n\t\r\n\tهمین چند وقت پیش بود که در مشهد، کارت دعوتی به دستم رسید. می توانستم به آدرس آن کارت مراجعه کنم و از آن جا، قدری شله نذری بگیرم. بنده هم با این که عادت به این کارها ندارم ولی احترام قائل شدم و به طرف آدرس حرکت کردم.\r\n\t\r\n\tجلوی حسینیه ی مقصد، صف کوتاهی بود و چند نفر خانم با حجاب نصفه نیمه، جلوی من بودند. نوبت که به آن ها رسید با کمال تعجب دیدم دو پیرمردی که مسئول دیگ بودند؛ با این دو خانم برخورد تندی کردند و جلوی همه داد زدند: &laquo;حالا که پوشش مناسبی ندارید، شله نمیدهیم!&raquo; و درگیری لفظی کوتاهی پیش آمد و آن دو خانم، شرمسار و عصبی راه خود را گرفتند و رفتند. صرف نظر از برخوردی که من آن جا انجام دادم؛ دیدن آن صحنه ی تأسّف انگیز، تا مدت ها ذهنم را به خود مشغول کرده بود. تا این که روزی روایتی جالب و تکان دهنده از حضرت عسکری علیه السلام دیدم. ببینید امام علیه السلام، در موردی مشابه ـ بلکه بسیار بدترـ چه عکس العملی نشان دادند:\r\n\t\r\n\tدر زمان حضرت امام حسن عسکری علیه السلام، اتفاق عجیبی افتاد و آن این بود که یکی از شیعیان سرشناس ایشان، به نام سید ابوالحسن بن حسن بن جعفر، شرابی نوشید. دوباره هم این کار را تکرار کرد. کار به جایی رسید که گاه او را، کف به لب آورده، گوشه ی کوی و برزن ها می دیدند. خبر کم کم داشت بین مردم، سر باز می کرد.\r\n\t\r\n\tسید ابوالحسن، آدم کمی نبود. از مشایخ &laquo;قم&raquo; بود. همه او را می شناختند و همین باعث می شد که لغزش سنگین او، دهان به دهان بپیچد. او، در عین وابستگی به شراب، روز به روز فقیرتر هم می شد تا این که روزی از سر عسرت، به سمت خانه وکیل امام عسکری علیه السلام رفت و دقّ الباب کرد.\r\n\t\r\n\tوکیل امام عسکری علیه السلام، جناب احمد بن اسحاق، که خبرها به او رسیده بود؛ وقتی فهمید سید پشت در است، راهش نداد؛ و سید، غمین و افسرده، راه برگشت در پیش گرفت.\r\n\t\r\n\tمدتی گذشت. وکیل حضرت، طبق عادت هر ساله، بعد از ایام حج، راه سامرا را در پیش گرفت تا خدمت امام علیه السلام، برسد و نامه ها و وجوهات را به خدمت حضرتش تسلیم کند.\r\n\t\r\n\tبله، احمد بن اسحاق خدمت حضرت رسید و در کمال ناباوری، حضرت هم او را راه نداد.\r\n\t\r\n\tاحمد بن اسحاق، با تمامِ جلالت شأنش پشت در خانه ی حضرت نشست و آن قدر حضرت را التماس کرد تا این که از طرف حضرت پیغام آمد: &laquo;داخل بیا!&raquo;\r\n\t\r\n\tاحمدبن اسحاق، اشک چشمانش را پاک کرد و داخل دوید.\r\n\t\r\n\tـ یابن رسول الله! من از عاشقان کویَت هستم. آیا از شیفته ات، خطائی سر زده است که این خسته ی راه را، این گونه عقوبت می کنی؟!\r\n\t\r\n\tـ بله یا احمد. یادت هست آن روز، آن شیعه ی مسکین را در خانه ات راه ندادی؟!\r\n\t\r\n\tـ یابن رسول الله! من جانم را فدای اولاد رسول می کنم. ولی به خدا قسم، سید ابوالحسن را به خاطر شرب خمر، از در خانه ی خود راندم.\r\n\t\r\n\tـ او فرزند رسول خدا بود. چرا حرمت نگاه نداشتی؟!\r\n\t\r\n\tـ یابن رسول الله! به خدا، خبرِ کف های دهانش همه جا رسید! مگر جدّتان رسول الله صلی الله علیه و آله نفرمودند: &laquo;شفاعت من، به شارب خمر نمی رسد.&raquo; مگر جدتان امام صادق علیه السلام، نفرمود: &laquo;شراب ام الخبائث است. با شراب خوار دوستی نکنید، به او زن ندهید، او را عیادت نکنید، تشییع نکنید...&raquo;\r\n\t\r\n\tـ پسر اسحاق! و الله همه این روایات، از اجداد من رسیده است! اما چه کنم که سید ابوالحسن، به ما منتسب است. چاره ای نیست. او شیعه ی ماست. تو حق نداشتی او را از خود برانی.&raquo;\r\n\t\r\n\tمن مدت ها به این روایت فکر می کردم... . درست است که آن سید خاطی، فرزند رسول الله صلی الله علیه و آله بود ولی &laquo;شیعه&raquo; هم بود. و به نظر من &laquo;شیعه بودنِ&raquo; او از &laquo;سید بودن&raquo;ش مهم تر بود. زیرا بنی عباسِ زمان امام عسکری علیه السلام هم سید بودند ولی امام، هرگز چنین ارزشی برای آن ها قائل نبود.\r\n\t\r\n\tدر واقع، شیعه بودن او در کنار انتسابش به رسول خدا صلی الله علیه و آله، باعث شد حضرت از گناه سنگینِ &laquo;شرب خمر&raquo; او صرف نظر کند! برای این که او بماند. برای این که او عوض شود و برای این که او برگردد. اگر امیدی به بازگشت باشد، باید با گناه کار ملاطفت کرد. باید! و الّا پشت در خانه ی امام می مانی!\r\n\t\r\n\tآه که چقدر وظیفه سنگین است!\r\n\t\r\n\tخلاصه، وکیل امام به قم بازگشت. همه به دیدن او آمدند. در میان مردم، سید ابوالحسن هم با سری شرمسار و اندوهگین و شاید از شدّت نیاز، به خوان کرم احمد بن اسحاق وارد شد. جناب احمد هم تا او را دید، برخواست و به استقبالش دوید و او را در صدر مجلس نشاند!\r\n\t\r\n\tسید در عین ناباوری، علت را پرسید و آن قدر اصرار کرد تا وکیل امام، ماجرا را گفت. شنیدن ماجرا همانا و توبه و اشک و بازگشت سید ابوالحسن همان.\r\n\t\r\n\tبه منزل برگشت و تمام جام ها و قدح ها را شکست و بعد از آن، همیشه او را گوشه ی مسجدی، معتکف می دیدند. بعد از وفات هم، افتخار همسایگی بانوی دو عالم، حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام نصیبش شد.\r\n\t\r\n\tآه که چقدر وظیفه سنگین است!\r\n\t\r\n\r\n\t\r\n\t\t&nbsp;","content_html":"<p> <\/p>\n\n<ul><li> <span style=\"color:rgb(0,0,0);\">شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که کسی در کنار شما قرار بگیرد و به خاطر برخورد خوبتان، قفل ارتباط را بشکند و باب صحبت را باز کند و این، مقدمه ی خیلی از درد دل ها یا یک دوستی طولانی شود. برای من که زیاد اتفاق افتاده. مثلاً یک بار داشتم کنار خیابانی، وارد سوپرمارکتی می شدم. دیدم عده ای جوان جویای جام (!) دور هم ایستاده اند و حسابی سرخوشند. به همه شان سلام کردم و وارد مغازه شدم.<\/span>\n\n\t<div>\n\t<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"font-family:tahoma, geneva, sans-serif;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">یکی از آن ها که بهره ای از جمال داشت و سر و وضعش بیش تر از بقیه، مطابق مُد بود؛ پشت سر من وارد مغازه شد.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">مغازه دار که گویا با آن جوان رفاقتی داشت؛ به شوخی به او گفت: «زود بیا کارت را بگو و خرید کن و برو که برای حاج آقا مزاحمتی ایجاد نشه!»<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">فوراً سرم را از لای اجناس بالا آوردم و گفتم: «نه آقای گل، منتظر من نباش. وقت شما بیش تر از من می ارزد!»<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">آن ها که بدشان نمی آمد سر به سر بگذارند؛ رو به من گفتند: «آخه حاج آقا! بعضی ها، در کنار ما جوان ها راحت نیستند. ظاهرِ ما، اذیتشون میکنه.»<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">خندیدم و گفتم: «بقیه رو نمی دونم. ولی از نظر من، ظاهر شما مشکلی نداره! اگر هم مشکلی داشت، من به خودم این اجازه رو نمی دم که از بودن در کنار جوانی مثل شما اکراه داشته باشم.»<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">هنوز خیلی از مغازه فاصله ای نداشتم که صدای همان جوان، مرا نگه داشت.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">ـ آقا شما با همه فرق داری!<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">ـ با همه که نه! فقط با اونائی که دین رو ارثِ آباء و اجدادی شون می دونن!<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">و مدت طولانی با هم صحبت کردیم. بعد از خداحافظی، در فکر شده بودم که دل این جوان ها، عجب زمین صافی است که ما، گاه با کمباین به جانش می افتیم! ای کاش همه ی ما، زمین شناس بودیم!<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">همین چند وقت پیش بود که در مشهد، کارت دعوتی به دستم رسید. می توانستم به آدرس آن کارت مراجعه کنم و از آن جا، قدری شله نذری بگیرم. بنده هم با این که عادت به این کارها ندارم ولی احترام قائل شدم و به طرف آدرس حرکت کردم.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">جلوی حسینیه ی مقصد، صف کوتاهی بود و چند نفر خانم با حجاب نصفه نیمه، جلوی من بودند. نوبت که به آن ها رسید با کمال تعجب دیدم دو پیرمردی که مسئول دیگ بودند؛ با این دو خانم برخورد تندی کردند و جلوی همه داد زدند: «حالا که پوشش مناسبی ندارید، شله نمیدهیم!» و درگیری لفظی کوتاهی پیش آمد و آن دو خانم، شرمسار و عصبی راه خود را گرفتند و رفتند. صرف نظر از برخوردی که من آن جا انجام دادم؛ دیدن آن صحنه ی تأسّف انگیز، تا مدت ها ذهنم را به خود مشغول کرده بود. تا این که روزی روایتی جالب و تکان دهنده از حضرت عسکری علیه السلام دیدم. ببینید امام علیه السلام، در موردی مشابه ـ بلکه بسیار بدترـ چه عکس العملی نشان دادند:<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">در زمان حضرت امام حسن عسکری علیه السلام، اتفاق عجیبی افتاد و آن این بود که یکی از شیعیان سرشناس ایشان، به نام سید ابوالحسن بن حسن بن جعفر، شرابی نوشید. دوباره هم این کار را تکرار کرد. کار به جایی رسید که گاه او را، کف به لب آورده، گوشه ی کوی و برزن ها می دیدند. خبر کم کم داشت بین مردم، سر باز می کرد.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">سید ابوالحسن، آدم کمی نبود. از مشایخ «قم» بود. همه او را می شناختند و همین باعث می شد که لغزش سنگین او، دهان به دهان بپیچد. او، در عین وابستگی به شراب، روز به روز فقیرتر هم می شد تا این که روزی از سر عسرت، به سمت خانه وکیل امام عسکری علیه السلام رفت و دقّ الباب کرد.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">وکیل امام عسکری علیه السلام، جناب احمد بن اسحاق، که خبرها به او رسیده بود؛ وقتی فهمید سید پشت در است، راهش نداد؛ و سید، غمین و افسرده، راه برگشت در پیش گرفت.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">مدتی گذشت. وکیل حضرت، طبق عادت هر ساله، بعد از ایام حج، راه سامرا را در پیش گرفت تا خدمت امام علیه السلام، برسد و نامه ها و وجوهات را به خدمت حضرتش تسلیم کند.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">بله، احمد بن اسحاق خدمت حضرت رسید و در کمال ناباوری، حضرت هم او را راه نداد.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">احمد بن اسحاق، با تمامِ جلالت شأنش پشت در خانه ی حضرت نشست و آن قدر حضرت را التماس کرد تا این که از طرف حضرت پیغام آمد: «داخل بیا!»<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">احمدبن اسحاق، اشک چشمانش را پاک کرد و داخل دوید.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">ـ یابن رسول الله! من از عاشقان کویَت هستم. آیا از شیفته ات، خطائی سر زده است که این خسته ی راه را، این گونه عقوبت می کنی؟!<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">ـ بله یا احمد. یادت هست آن روز، آن شیعه ی مسکین را در خانه ات راه ندادی؟!<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">ـ یابن رسول الله! من جانم را فدای اولاد رسول می کنم. ولی به خدا قسم، سید ابوالحسن را به خاطر شرب خمر، از در خانه ی خود راندم.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">ـ او فرزند رسول خدا بود. چرا حرمت نگاه نداشتی؟!<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">ـ یابن رسول الله! به خدا، خبرِ کف های دهانش همه جا رسید! مگر جدّتان رسول الله صلی الله علیه و آله نفرمودند: «شفاعت من، به شارب خمر نمی رسد.» مگر جدتان امام صادق علیه السلام، نفرمود: «شراب ام الخبائث است. با شراب خوار دوستی نکنید، به او زن ندهید، او را عیادت نکنید، تشییع نکنید...»<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">ـ پسر اسحاق! و الله همه این روایات، از اجداد من رسیده است! اما چه کنم که سید ابوالحسن، به ما منتسب است. چاره ای نیست. او شیعه ی ماست. تو حق نداشتی او را از خود برانی.»<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">من مدت ها به این روایت فکر می کردم... . درست است که آن سید خاطی، فرزند رسول الله صلی الله علیه و آله بود ولی «شیعه» هم بود. و به نظر من «شیعه بودنِ» او از «سید بودن»ش مهم تر بود. زیرا بنی عباسِ زمان امام عسکری علیه السلام هم سید بودند ولی امام، هرگز چنین ارزشی برای آن ها قائل نبود.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">در واقع، شیعه بودن او در کنار انتسابش به رسول خدا صلی الله علیه و آله، باعث شد حضرت از گناه سنگینِ «شرب خمر» او صرف نظر کند! برای این که او بماند. برای این که او عوض شود و برای این که او برگردد. اگر امیدی به بازگشت باشد، باید با گناه کار ملاطفت کرد. باید! و الّا پشت در خانه ی امام می مانی!<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">آه که چقدر وظیفه سنگین است!<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">خلاصه، وکیل امام به قم بازگشت. همه به دیدن او آمدند. در میان مردم، سید ابوالحسن هم با سری شرمسار و اندوهگین و شاید از شدّت نیاز، به خوان کرم احمد بن اسحاق وارد شد. جناب احمد هم تا او را دید، برخواست و به استقبالش دوید و او را در صدر مجلس نشاند!<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">سید در عین ناباوری، علت را پرسید و آن قدر اصرار کرد تا وکیل امام، ماجرا را گفت. شنیدن ماجرا همانا و توبه و اشک و بازگشت سید ابوالحسن همان.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">به منزل برگشت و تمام جام ها و قدح ها را شکست و بعد از آن، همیشه او را گوشه ی مسجدی، معتکف می دیدند. بعد از وفات هم، افتخار همسایگی بانوی دو عالم، حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام نصیبش شد.<\/span><br \/><br \/><span style=\"color:rgb(0,0,0);\">آه که چقدر وظیفه سنگین است!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n\t<\/div>\n\n\t<ul><li dir=\"rtl\"> <\/li>\n\t<\/ul><\/li>\n<\/ul>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2015-01-29 17:30:27","content_date_event":"2015-01-29 17:30:27","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2015-01-29 17:41:58","content_date_register":"2015-01-29 17:40:40","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":0,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":121,"eid":121,"attach_title":"به مناسبت سالروز میلاد ابا الحجه؛\r\nروایتی جالب و تکان دهنده از امام حسن عسکری(ع)\/ حق نداشتی او را از خود برانی! 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/90\/attach\/201501\/64574_3705169270_150_117.webp","300":".\/cache\/90\/attach\/201501\/64574_3705169270_180_140.webp","400":".\/cache\/90\/attach\/201501\/64574_3705169270_180_140.webp","600":".\/cache\/90\/attach\/201501\/64574_3705169270_180_140.webp","900":".\/cache\/90\/attach\/201501\/64574_3705169270_180_140.webp","1200":".\/cache\/90\/attach\/201501\/64574_3705169270_180_140.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":3705169270,"files":{"original":{"url":".\/file\/90\/attach\/201501\/64574_3705169270.jpg","width":180,"height":140,"size":0}}}]}]]